Hepinizin bildiği gibi 21. Yüzyılın eşiğinde tüm diğerlerini geride bırakıp yükselen iki trend var. Birisi bilgi teknolojisi diğeri de insan.

Günümüz filozofları gelecek 21. Yüzyıla Bilgi Çağı demekten vazgeçtiler bile. Çünkü bilgi tek başına hiç bir şey ifade etmiyor. Bunun yerine "bilgiyi üretme çağı", "bilgiden yararlanma çağı" gibi söylemleri tercih ediyorlar.

Yani önümüzdeki yüzyıl var olan bilgiyi verimli şekilde kullanabilen gelişmiş insanların çağı olacak.

Bilimde de, teknolojide de, sanayide de çok iyi anlaşılmış durumda ki, varılan seviye ne olursa olsun bütün bunlar ancak insan tarafından doğru ve verimli bir şekilde kullanılabilirse bir anlam ifade edebilir.

Bunun fark edilmesi tüm dev kuruluşların teknolojik donanımlarının yanında; hatta ondan daha önemli olarak insan faktörüne bakmalarını gerekli kıldı ve en az teknolojik yatırım kadar insana yatırım yapmaları gerektiğini anlamalarına da yardımcı oldu.

Artık biliniyor ki bir işi mükemmel yapabilmek için sadece o işin nasıl yapıldığı hakkındaki teknik ve teorik bilgilere sahip olmak kesinlikle yeterli değil. Eğer o bilgi "gelişmiş insan faktörü" ile harmanlanmıyorsa vasıfsız işçi statüsünden öteye geçebilmemiz mümkün değil.

Önümüzdeki çağ, öğrenen, değişimlere hızla uyabilen, eskiyi bilen ama "keşfedilen yeniyle" hızla değiştirebilen insana ve buna paralel olarak da öğrenen, gelişen organizasyonlara yaşama şansı veriyor ancak.

Bu yeni organizasyon ve yeni insan tipi klasik personel eğitimine de köklü bir değişim getirdi.

Eskiden kurum içi teknikleri ve teknolojileri öğretmekle sınırlı olan personel eğitimi artık gelişime, değişime, öğrenmeye açık, insan ilişkilerinde hünerli, kendini tanıyan, çevresindekileri anlayan, grubu hissedebilen, duygusal zekası kıvrak kişilikler oluşturmayı da hedefliyor.

Bu hedeflenen insan tipi work-shop eğitimlerini ortaya çıkardı.

İnsanlığın psikolojik temelleri work-shoplarla daha geniş kitlelere öğretilir; öğrenilenlerin akılda kalması, günlük yaşamda kullanılır olması için bu eğitimler tekrarlanır oldu.

Bir arazi eğitim programı içinde günlük yaşantılarımızdan, alışılmış var olma alanlarımızdan farklı bir doğa ortamı içinde olmak insan ilişkilerinin yeşermesi için elverişli bir ortam oluşturduğu gibi insana da modern yaşamın deneme şansı vermediği ya da yaşanmasını sınırladığı bazı ana duygularla kendini yeniden tanıma, keşfetme olanağı verir. Çok iyi tanıdığı benliğine ilişkin hiç farkına varmadığı özelliklerinin ortaya çıkmasına yardımcı olur ve kendini o ana dek gizleyebildiği noktaları ile tanımanın kapılarını açar. 

Ayrıca "ekip çalışması", "grup uyumu", "çalışanların birbirine olan güveni", "yardımlaşma" gibi başarının ön koşulu olan kavramları sadece söylenen ve duyulan sözler olmaktan çıkartıp uygulanan yaşantılar haline getiren fırsatlar yaratır.

Programın bütünü kendi doğallığı içinde, zorlamalardan uzak, kendiliğinden akıp giden bir süreç oluşturur.

Bu süreç içerisinde aktivitelerin doğası gereği günlük iş ortamında yaşanamayacak yakınlaşmalar, bağlılıklar, güven ve sevgi duyguları kendiliğinden oluşur.

Yine günlük iş ortamında ortaya çıkması, sınanması çok uzun zaman alabilecek özellikler, kişilik tanımları; pozisyona uygunluk açısından çok önemli davranış tipleri kendiliğinden ve hatta bir günün içinde ortaya çıkar.

Her şey sadece "neyi görmek istediğinize" veya "neyi geliştirmek istediğinize" uygun bir program seçilmesine ve seçilen bu programı yaşarken ne kadar iyi bir gözlemci olduğunuza bağlıdır. Doğal ortam içinde geçirdiğiniz yaşantılar, size iş arkadaşlarınızın işe yansıyacak kişilik özellikleri açısından saf, benzersiz veriler sağlar.

Görmek istediğiniz şeye göre planlanmış bir program içinde örneğin kişinin/kişilerin grubu ne kadar gözettiği, çevresindekileri ne kadar anlayabildiği, onların sözsüz mesajlarını ne kadar hissedebildiği ve verimli sonuçlara ulaşabilmek için bu mesajlara uygun davranışlar geliştirip geliştirmediği, grup çıkarlarını nerede tuttuğu, özveri sınırları, çevresine bulaştırdığı duygu ve davranış biçimleri, risk alabilme kapasitesi, kendini ve grubu tehlikeye atma olasılığı, güçlüklere dayanma eşiği gibi sayısız özellikleri maskesiz ve saf olarak görmek mümkündür.

Geliştirmek istediğiniz şeye göre planlanmış bir programla ise örneğin: kurum vizyonunu benimsetmek / aktarmak, ekip ruhu oluşturmak, takım çalışması geliştirmek, kişilerin organizasyon şeması ve pozisyona uygunluk açısından gözleyip doğru bir yerleştirme ve organizasyon şeması yapmak, grubun risk alma gücünü arttırmak, grubun karar verme hızını arttırmak, kurumun imajını güçlendirmek ve daha pek çok şey mümkündür.

Sadece doğru bir program seçmiş olmak ve o programın içinde dikkatli bir gözlemci olarak yaşamak, seçilmiş özellikleri önünüze serecektir.

Anlaşıldığı gibi "bir programı" uygulamaktan çok; program öncesinde yapılacak çalışma ve ihtiyaçlarınıza uygun program oluşturulabilmesi, bunun için program öncesinde yapılacak masa başı çalışması önemlidir.